“Doe maar normaal, dan doj al gek genog!”, een veel gehoorde uitspraak in de Achterhoek. Als iedereen maar gewoon normaal doet, zich aanpast aan de ander, er niet heel anders uit ziet of zich anders gedraagt, dan hoeft er ook nergens over gepraat te worden, toch? Maar wat nou als je wel iets afwijkt van de norm en je toch, op welke manier dan ook, net wat anders bent dan anderen. Hoe wordt hier dan mee omgegaan? Als echte Achterhoekers weten wij dat we daar het liefst niet over praten en geneigd zijn om de kop in het zand te steken.

Met het project De boer op in Bronckhorst willen wij ruimte creëren om in gesprek te gaan over psychische kwetsbaarheden. Met als doel meer openheid, (h)erkenning, begrip en bewustwording en degene met een kwetsbaarheid zich welkom te laten voelen in ons mooie Achterhoek. Want ja, misschien steken we de kop snel in het zand, maar gastvrij zijn we des te meer! De openheid over anders zijn willen we bereiken door het spelen van de bordspellen Een Steekje Los? en Doe je mee?.

Een spelletje spelen? En dat werkt?

Een Steekje Los? en Doe je mee? is niet zomaar een spelletje. Juist door de spelvorm is het makkelijk om op een laagdrempelige manier in gesprek te gaan over herstel, kwaliteit van leven en over thema’s waar je het anders niet zo snel over hebt. De openheid die door het spel ontstaat, zorgt voor meer ruimte voor elkaars gevoel en beleving, ook als je elkaar al kent. Dit vergroot het onderling begrip, waardoor er meer ruimte is voor acceptatie.

Het spel heeft vele nominaties en innovatieprijzen gewonnen waaronder de Hersenbokaal van de Hersenstichting en de Innovatieprijs van Stichting Voorzorg Utrecht. Naast het spel zijn er inmiddels 26 uitbreidingssets ontwikkeld die zowel los of als toevoeging bij het spel gebruikt kunnen worden.

Wij gaan ons in zowel 2019 als 2020 inzetten binnen de gemeente Bronckhorst. Er worden verschillende activiteiten gepland. De kick-off vond plaats tijdens de week van de psychiatrie, op 25 maart in de bibliotheek te Zelhem en op 27 maart in de bibliotheek te Vorden.

Wat goat wi’j doen?

Spelbijeenkomsten op locatie
Mensen en organisaties kunnen zich aanmelden of ze spelworkshops op locatie willen én of ze zich willen aanmelden als potentiele spelbegeleider.

Training voor spelbegeleiders
Er wordt een training gegeven aan 10 spelbegeleiders, die het spel gaan inzetten op hun eigen locatie, op een eigen manier. Het spel kent vele mogelijkheden, ook voor grote groepen, in kort en langere tijd. Deze spelbegeleiders gaan per persoon het spel minimaal 3 keer inzetten op hun eigen locatie.

Extra activiteiten
Tijdens bijzondere gelegenheden en landelijke evenementen: week tegen de eenzaamheid, dag psychische gezondheid, week chronisch zieken, week van de psychiatrie, Prokkelweek etc.

Waar mot dat dan gebeuren?

Dit spel kan op vele manieren worden ingezet op maat, bij bestaande activiteiten van inwoners en organisaties. Natuurlijk nodigen we de bewoners van de achterhoek, na de introductie van het spel, ook uit hierin mee te denken en zelf variaties te verzinnen.

Ook qua locaties is het op veel verschillende plekken te spelen. Bij de wekelijks koffieochtend in het buurthuis (neem eens een kaartje bij de koffie), in het dagactiviteitencentrum van een verzorgingshuis, in de bibliotheek of de jongerensoos van de plattelandsjongeren, maar misschien is er ook wel een kapper of bakker die mee wil werken. Ook tijdens het wekelijkse breiclubje, als het dan toch gaat over ‘steekjes los’, kun je tegelijkertijd in gesprek met de speelkaarten. Zelfs al wandelend kun je met elkaar in gesprek met de gesprekskaarten uit het spel.

Reacties van deelnemers aan Een Steekje Los?

  • “Je praat nu over onderwerpen, dilemma’s én taboes, waar je het anders nooit over zou hebben.”
  • “Lastige situaties worden bespreekbaar gemaakt op laagdrempelige manier. Er ontstaat wederzijds begrip en respect én dat heeft absoluut een effect op de beeldvorming én kwaliteit van leven.”
  • “Heel bijzonder hoe snel je persoonlijke dingen met elkaar deelt.”
  • “Bij de manier waarop jullie dit doen, voel ik me echt gehoord. Heel fijn!”

Wie bunt wi’j dan?

Klik op onze foto’s om meer over ons te lezen.

Lisa Wopereis

Mijn naam is Lisa Wopereis, ik ben 27 jaar oud en opgegroeid in het mooie plaatsje Lichtenvoorde in de Achterhoek. Een klein dorpje waar bijna iedereen elkaar wel kent.

In Lichtenvoorde en omstreken heerst er een mentaliteit van: ‘Niet lullen maar poetsen’. Dit maakt dat men het vaak ook wat lastig vindt om over problemen of gevoelens te praten, zo ging dit ook bij mij thuis.

Wij praatten niet zoveel over gevoelens of problemen. Het was vooral belangrijk om gewoon door te zetten. Schouders eronder en gaan (met alle goede bedoelingen).

Doordat ik hierin destijds in vast ben gelopen zet ik mij nu graag in om taboes bespreekbaar te maken en daag ik ook jou uit om in gesprek te gaan. Het heeft voor mij een wereld geopend waar ik nog steeds erg dankbaar voor ben. Tenslotte loopt iedereen wel eens ergens tegen aan, dus laten we dit vooral niet allemaal meer wegstoppen en maak het bespreekbaar met elkaar!

Close

Lisa Wopereis

Projectmedewerker

Astrid Elferink

Ik ben Astrid Elferink, oet ’Wenters’ (Winterswijk), geboren in een gezin waar ‘deurgoan’ en ‘doe moar normaal , dan doj je al gek genog’ de standaard was. Niet praten over gevoelens of problemen maar ‘gewoon’ doorgaan, hard werken en je best doen. Dat deed ik dan ook, ondanks dat er van alles speelde in ons gezin.

Het toelaten van de hulpverlening, überhaupt om hulp vragen, was een lastig proces. Ik zag het als zwak zijn en was als de dood dat anderen mij ook als zodanig gingen zien. Ik was toch ‘superwoman’ en kon alles zelf wel? Vanaf het begin merkte ik dat mijn omgeving moeite had met dit proces, ‘ie zet ut toch ok neet in de krante?’. Het binnenshuis houden van problemen is helaas vaak nog een normaal gegeven.

Echter, voor mij is er een wereld opengegaan, ik ontdekte wie ik was en voorál dat ik naast een kwetsbaarheid vele mooie kwaliteiten bezit. Ik kan op nu een positieve manier anderen laten ervaren hoe het is om je te uiten en open te kunnen praten over wat er bij je speelt. Dat het niet zwak is, maar juist heel sterk! Zo fijn om mijn ‘bagage’ op een positieve, speelse & informatieve manier in te kunnen zetten. Doen jullie met me mee?!

Ben je nieuwsgierig geworden, wil je graag samen met ons in gesprek over psychische kwetsbaarheden en/of ken je iemand die dit graag wil? Je bent van harte welkom om aan te schuiven tijdens deze bijeenkomsten.

Close

Astrid Elferink

Projectmedewerker

Heidi Nusselder

Mijn naam is Heidi Nusselder en ik woon in de gemeente Bronckhorst. Ik woon al weer 23 jaar in Hummelo en ben geboren en opgegroeid in Achter-Drempt. Kortom: ik ben een echte ‘plattelander’ en woon, geniet, beweeg mij graag in de gemeente Bronckhorst, de mooiste gemeente van de Achterhoek!

Ik zet mij ook graag in op sociaal vlak. Ik ben een echte mensenwerker en verbinder. Een fantastische manier om die verbinding te vinden, is door de inzet van het spel Een steekje los?, het leukste sociale spel wat ik ken.

Ik speel het spel regelmatig tijdens mijn werk als coördinator van een Geheugensteunpunt. Ik werk met mensen met dementie, hun mantelzorgers en alle professionals en ander belangstellenden. Het spel opent gesprekken, geeft inzichten en laat je samen lachen. Dankzij dit spel maak je kwetsbare onderwerpen bespreekbaar, die je normaal niet snel naar buiten zou brengen. Het is echt bijzonder om te ontdekken hoe snel mensen zich openen.

Ik neem jullie graag mee ‘De boer op in Bronckhorst’. Samen gaan we ontdekken wat het spel kan betekenen in ieder dorp. En als dat in het Achterhoeks moet, dan past mij dat ook prima! Onlangs stonden we met Een steekje los? op de Noaberdagen in Lievelde. Teksten als “He is van ’t rit af” en “i-j kunt iemand wal veur de op, moar neet in de kop kieken” zorgen al voor genoeg gespreksstof. Ut blif biezonder.

Bu-j d’r ook kloar veur? Ik wel. Samen gaan we aan de slag! Tot ziens in Bronkhorst, of te wel: goed goan (en weer kommen)!

Close

Heidi Nusselder

Projectleider

Ellen Spanjers

Ik ben Ellen Spanjers en ik woon sinds tien jaar in Achter-Drempt. Ik ben opgegroeid in een klein dorpje in Brabant en heb gemerkt dat het niet makkelijk is om te praten over psychische problemen, ik schaamde me en ik was ook bang dat ze me niet zouden begrijpen. Aan mij was niet te zien dat ik (psychisch) ziek was. Ik heb jarenlang geen hulp durven te zoeken, ‘ik ben toch niet gek?’.

Uiteindelijk heb ik dat toch gedaan en heb ik mijn eetstoornis overwonnen. Sinds 1995 ben werkzaam in de Achterhoek. Jarenlang heb ik zelfhulpgroepen begeleid en gastlessen gegeven over eetstoornissen en heb in 2003 het Praktijkhuis opgezet vanuit Stichting ZieZo. Ik heb me altijd ingezet om psychische problemen bespreekbaar te maken, ook om het taboe te doorbreken. Het is voor de omgeving ook lastig, ze weten vaak niet wat ze het beste wel en niet kunnen zeggen en daarbij is het ook moeilijk om te begrijpen. Daardoor kwam ik op het idee om een bordspel te ontwikkelen, om op speelse en laagdrempelige manier in gesprek te gaan over taboerijke onderwerpen. Het begon als een klein idee en is inmiddels steeds groter geworden. Er is niet alleen een bordspel, maar ook 26 uitbreidingssets, een online spel en een app. We hebben diverse grote innovatieprijzen gewonnen en we geven in Nederland en Belgie veel workshops en trainingen. Behalve in de gemeente waar ik zelf woon. Daarom het idee om nu ook dit project te starten in Bronckhorst.

Deze spellen zijn bedoeld voor de leeftijd van 14 jaar en ouder. Er is al vele jaren vraag naar een spel voor kinderen van 6 tot 13 jaar. En dat zijn we nu aan het ontwikkelen. We starten in april met de testfase van het spel, dus ook de kinderen uit Bronckhorst zijn van harte welkom om mee te doen met de testfase. De verwachting is dat het spel eind september gereed is.

Close

Ellen Spanjers

Eindverantwoordelijke

Dit project is een initiatief van Stichting De Bagagedrager en wordt mede mogelijk gemaakt door de innovatiesubsidie van de gemeente Bronckhorst en de Dr. Wittenbergstichting.