Breek je nek voorzichtig. Anita’s blog over NAH

Anita (1971), iedere 20 jaar heb ik ‘iets met mijn hersenen’. In mijn jeugd een hersenschudding, in 2003 een herseninfarct en in 2023 een hersenkneuzing. Anita schrijft over haar ervaringen met hersenletsel, wat het betekent voor haarzelf én haar omgeving. Deze blogs schrijft ze voor het project Meedoen? Hoe dan? mogelijk gemaakt door de Hersenstichting.

 

“Breek je nek voorzichtig zegt de plichtgetrouwe heks…..”

Het klinkt als een sprookje maar helaas.
Plichtsgetrouw en een beetje heks,. door mijn val drie weken terug werd duidelijk dat deze twee eigenschappen eigenlijk thuishoren in mijn profiel. Maar het zet mij ook aan het denken. Waarom juist mijn vrijwilligerswerk? Of moet ik toch iets met die natuur gaan doen?

Een bocht naar links

Dinsdag 7 maart 2023, twee minuten voor zeven, ik heb de deur op slot gedaan en stap op mijn speedbike om naar het gemeentehuis van Bronckhorst te gaan. Er is een avond over burgerparticipatie. Een bocht naar links, ik zwaai naar een groep fietsers die er staat te wachten. Ik ken één van hen. Daarna is mijn herinnering weg….Zo’n 500 meter verder ben ik gevallen. Te ver uitgeweken voor de auto die eraan kwam? Een slecht wegdek? Wie zal het zeggen.

Even lig ik bewusteloos op de grond maar al snel kom ik bij. De groep naar wie ik net gezwaaid heb verleent eerste hulp en belt de ambulance. In de vacuümmatras word ik naar het ziekenhuis vervoerd. Ik weet een paar hele korte flitsen, mijn vader is in het ziekenhuis bij me, dan komt manlief en gaat mijn vader naar huis, ook manlief gaat naar huis. Tijd hooguit vijf minuten? In werkelijkheid is het iets langer: tussen ongeveer tien over zeven en half twee ’s nachts. In die tijd volgen allerlei onderzoeken, althans dat is me vertelt. Ik weet er helemaal niets meer van.

Regelen

Raar dat in diezelfde tijd ik van alles aan het regelen ben geweest. De deur van de Kei moet de volgende morgen open gedaan worden. Haarfijn leg ik manlief uit hoe hij via welke code de sleutel uit het kastje kan halen en hoe de handelingen erna zijn. En zo regel ik nog een aantal dingen tot in detail die ik de volgende dag zou doen.

Heksencursus

Na een dag ziekenhuis gelukkig weer naar huis. Wat doe je dan met alle verwondingen in het gezicht. Gelukkig heb ik een jaar geleden een ‘heksencursus’ over kruiden gevolgd. Het Sint Janskruid dat daar gemaakt is helpt de eerste dagen de wond goed te laten genezen. Daarna de zalf met smeerwortel. Het doet zijn werk goed. Van de grote wond in mijn gezicht is al weinig meer te zien.

En dan nog de beide uitspraken waarom plichtsgetrouwe heks niet zou misstaan op mijn CV 😊:

‘Jij doet wat je altijd roept’, zei zoonlief, want je zei altijd tegen ons ‘breek je nek voorzichtig’.
Een plichtsgetrouwe goeie heks dus, alleen ‘moet ik nog wel even leren landen met de bezem’ aldus mijn oom.